ΑΚΟΥΩ ΣΥΧΝΑ «ΔΕΝ ΕΧΩ ΑΓΧΟΣ»… ΤΙ ΛΕΕΙ ΟΜΩΣ ΤΟ ΣΩΜΑ;

«Δεν έχω άγχος».

Είναι μια φράση που ακούω αρκετά συχνά κατά τη διάρκεια των συνεδριών. Και πολλές φορές ο άνθρωπος που την λέει πραγματικά δεν αισθάνεται αγχωμένος.

Κι όμως, μπορεί παράλληλα να μου περιγράφει έναν ύπνο που δεν τον ξεκουράζει, ένταση στον αυχένα και στους ώμους, συχνούς πονοκεφάλους, σφίξιμο στη γνάθο, ενοχλήσεις από το πεπτικό ή μια γενικότερη αίσθηση κόπωσης.

Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η αιτία είναι το άγχος. Μας θυμίζει όμως κάτι σημαντικό: η ένταση δεν γίνεται πάντα αντιληπτή με τον ίδιο τρόπο από όλους μας.


Όταν συνηθίζουμε να λειτουργούμε σε γρήγορους ρυθμούς

Υποχρεώσεις, εργασία, οικογένεια, συνεχής επικοινωνία και ένας μεγάλος όγκος πληροφοριών αποτελούν πλέον μέρος της καθημερινότητας.

Και συχνά προσαρμοζόμαστε σε αυτούς τους ρυθμούς τόσο πολύ, ώστε αυτό που κάποτε θα θεωρούσαμε ένταση να αρχίζει να μας φαίνεται φυσιολογικό.

Συνεχίζουμε κανονικά την ημέρα μας, χωρίς απαραίτητα να αισθανόμαστε ότι «έχουμε άγχος».

Το σώμα, όμως, συμμετέχει και αυτό στην καθημερινότητά μας.


Μπορεί το στρες να εκφράζεται μέσα από το σώμα;

Το στρες αποτελεί μια φυσιολογική αντίδραση του οργανισμού απέναντι σε απαιτήσεις ή προκλήσεις. Βραχυπρόθεσμα, αυτή η αντίδραση είναι χρήσιμη: μας βοηθά να είμαστε σε εγρήγορση και να ανταποκρινόμαστε.

Όταν όμως η ένταση παρατείνεται και οι περίοδοι πραγματικής ξεκούρασης περιορίζονται, μπορεί να εμφανιστούν σωματικές ενοχλήσεις.

Μυϊκή ένταση, διαταραχές του ύπνου, πονοκέφαλοι, κόπωση ή γαστρεντερικές ενοχλήσεις μπορεί να συνδέονται με το στρες — χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το στρες είναι απαραίτητα η αιτία τους.

Γι' αυτό ένα επίμονο ή ασυνήθιστο σύμπτωμα δεν πρέπει να αποδίδεται αυτόματα στο άγχος και χρειάζεται, όπου ενδείκνυται, αξιολόγηση από επαγγελματία υγείας.
 

Χρειάζεται να φτάσουμε στα όριά μας για να ξεκουραστούμε;

Ίσως αυτή είναι η πιο ενδιαφέρουσα ερώτηση.

Πολλές φορές δίνουμε στον εαυτό μας την άδεια να σταματήσει μόνο όταν αισθανθούμε εξαντλημένοι. Όμως η φροντίδα και η ξεκούραση δεν χρειάζεται να έρχονται μόνο όταν «δεν αντέχουμε άλλο».

Μπορούμε να μάθουμε να παρατηρούμε νωρίτερα τι χρειαζόμαστε.

Πώς είναι ο ύπνος μου;

Υπάρχει συνεχής ένταση σε κάποιο σημείο του σώματός μου;

Πότε ήταν η τελευταία φορά που πραγματικά χαλάρωσα, χωρίς να σκέφτομαι την επόμενη υποχρέωση;

Μερικές φορές αυτές οι απλές ερωτήσεις είναι αρκετές για να αρχίσουμε να ακούμε λίγο περισσότερο το σώμα μας.


Πού έχει θέση η ρεφλεξολογία;

Μια συνεδρία ρεφλεξολογίας μπορεί να αποτελέσει έναν χρόνο παύσης από τους γρήγορους ρυθμούς της καθημερινότητας.

Μέσα από συγκεκριμένες πιέσεις και χειρισμούς στα πέλματα — ή μέσα από τη ρεφλεξολογία προσώπου — στόχος είναι να δημιουργηθούν οι συνθήκες για χαλάρωση και συνολική ευεξία.

Στη δική μου προσέγγιση, όμως, εξίσου σημαντικό με την τεχνική είναι να ακούσω τον άνθρωπο που έχω απέναντί μου: πώς αισθάνεται, τι τον απασχολεί και τι χρειάζεται από τη συγκεκριμένη συνεδρία.

Γιατί δεν χρειάζεται πάντα να πούμε «έχω άγχος» για να αναγνωρίσουμε ότι ίσως έχουμε ανάγκη από περισσότερη ξεκούραση, ηρεμία και φροντίδα.

Ίσως, τελικά, αξίζει πού και πού να μην αναρωτιόμαστε μόνο:

«Έχω άγχος;»

αλλά και:

«Πώς αισθάνεται το σώμα μου αυτή την περίοδο;»

Reflex+
Η ισορροπία ξεκινά από εδώ.

Η ρεφλεξολογία αποτελεί συμπληρωματική προσέγγιση ευεξίας και δεν αντικαθιστά την ιατρική διάγνωση, παρακολούθηση ή θεραπεία.